In mijn weblog heb ik me tot nu toe behoorlijk sceptisch opgesteld tov. alle "dingen". Dat valt ook te verwachten van een OR-lid. Niet overal direct achteraan hollen, maar eerst eens kritisch kijken en oordelen.
In mijn opvatting is Bibliotheek 2.0 een hype die over een poosje weer overgewaaid zal zijn. Bibliotheken zitten in een identiteits- en bestaanscrisis. De omvang van het werk neemt steeds meer af en de legitimiteit van het instituut komt ter discussie te staan. Daarom wordt elke strohalm aangegrepen om uit die crisis te komen. Sinds een jaar of twintig hebben bibliotheken alle hoop gevestigd op automatisering en de digitale revolutie. In de negentiger jaren was de verwachting dat bibliotheken zouden uitgroeien tot hét informatiecentrum van de gemeente waar iedereen met vragen naartoe zou komen. Maar internet en Google hebben juist de hele inlichtingenkant van het bibliotheekwerk uitgehold omdat mensen de vragen nu thuis beantwoorden. Inlichtingenwerk kelderde veel sterker dan het uitleenwerk en internet bleek voor bibliotheken veel meer bedreigingen in te houden dan kansen. Daar ging het toekomstperspectief van bibliotheken!
Nu wordt dan weer Web 2.0 aangegrepen als de oplossing, hoewel de verwachtingen veel minder hoog zijn dan destijds, men heeft kennelijk geleerd van de (slechte) ervaringen.
De toepassingen die we tot nu toe hebben behandeld zie ik vooral als privé-applicaties en nauwelijks geschikt voor bedrijven en instellingen. Er zijn tientallen miljoenen weblogs maar de meeste worden alleen gelezen door degene die ze schrijft. Alleen beroemde bloggers hebben een publiek. Het lijkt me daarom niet zinvol als bibliotheek om een weblog bij te houden. Je leest immers ook niet de weblogs van je energiebedrijf of krant! De meeste mensen hebben een chronisch gebrek aan tijd en gaan die echt niet verdoen door het gekeuvel van bibliotheekpersoneel te lezen.
RSS leidt tot een overdosis aan signaleringen en is echt niet efficiënter dan zelf periodiek inloggen op een voor jou belangrijke site. Zelfs voor privégebruik lijkt me het nut twijfelachtig. Wat kunnen bibliotheken met RSS? Een email-abonnement op de nieuwe aanwinsten bestaat al, dus RSS is op dat terrein geen verbetering. Signaleringen voor onze nieuwe activiteiten? Af en toe op de website kijken is net zo handig. Als mensen zich abonneren op een groot aantal RSS'en van vele organisaties krijgen ze een "information overload". Bibliotheken denken dat ze de enigen zijn die hiermee beginnen en dat ze het centrum van de wereld vormen, maar dat zijn ze niet en duizenden organisaties dingen naar de gunst van de burger en consument.
Foto's op je website "flickeren"? Ook weer leuk voor privé-gebruik en verder kan de beheerder van de website van de bieb er zijn voordeel mee doen, maar voor de rest is het niet relevant.
Tot nu toe zie ik dus weinig mogelijkheden voor biblotheken en er zullen hele andere "dingen" uit de kast gehaald moeten worden om mijn mening over Bibliotheek 2.0 te herzien. Dat zullen we aan het einde van de rit zien.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Hallo Evert Jan,
goed dat je kritisch bent! Ik zie de "bibliotheek 2.0" zelf ook niet als dé oplossing of dé overlevingsstrategie, maar we "moeten er wel wat mee" omdat internet voor steeds meer mensen een onderdeel van hun leven is, denk ik. Zou deze cursus ook niet bedoeld zijn om kennis te maken met web 2.0-toepassingen, zodat je weet "wat er te koop is"?
Je schrijft dat bibliotheken in een identiteitscrisis zitten en een manier moeten vinden om te overleven. Hoe denk jij dat we dit kunnen bereiken?
Groeten van Nienke
Ik ben het met je eens dat bibliotheek 2.0 verdwijnt. Maar dat zal verdwijnen om plaats te maken voor bibliotheek 3.0.
Ik denk absoluut niet dat wij als bibliotheken dit kunnen laten liggen. Dat wil niet zeggen dat we zomaar onze eigen kracht moeten loslaten om achter iets digitaals aan te gaan hollen, maar niet doen is geen optie.
Waarom ik dit vind? Omdat het internet, digitale middelen een onlosmakelijk deel van onze samenleving zijn gaan uitmaken. Juist ook met applicaties die prive lijken te zijn.
Wanneer grote bedrijven als IBM werken met goed gevulde (en bijgehouden!) wiki's, er bedrijfsblogs intern worden gebruikt en er organisaties als bijvoorbeeld de rabobank inzetten op bereikbaarheid en beschikbaarheid via het internet vind ik dat absoluut voorbeelden van grote bedrijven en instellingen.
Natuurlijk zijn er tientallen miljoenen blogs, maar de waarde bepaalt de gebruiker en bezoeker van een specifieke blog.
Want wie bepaalt het 'zinvolle' van bijvoorbeeld een bibliotheekblog? Hoe bepaal je eenzelfde actie met flyers? Levert je dat meer op?
Leuke discussie toch? ;)
Een reactie posten