dinsdag 25 november 2008

Ding 18 LibraryThing

Als goed bibliothecaris heb ik al tijdens mijn opleiding een aantal metalen catalogusbakken gekocht en een grote voorraad systeemkaartjes. Hiermee bouwde ik een trefwoordensysteem op die mijn verzameling krantenknipsels ontsloot. Een vrij zinloze bezigheid omdat de artikelen (die ik bewaarde in themamappen) na een paar jaar alweer verouderd waren en weggegooid konden worden. Daarna gebruikte ik de achterkant van de kaartjes voor een nieuw trefwoordensysteem met informatie die ik ooit nog eens voor mijn reisboeken kon gebruiken. En zo is dit systeem nog altijd in gebruik.
Maar ik heb nooit overwogen om mijn boekencollectie op kaart te zetten. Waarom niet?
Omdat het voor een kleine collectie (tot een paar duizend boeken) niet nodig is. Zet de boeken globaal op onderwerp en de romans alfabetisch op schrijver en je kunt alles heel snel vinden. De collectie is ook zo overzichtelijk dat je gewoon uit je hoofd weet of je een bepaald boek hebt of niet. Daarvoor hoef je geen catalogus te gebruiken.
LibraryThing is heel aardig en werkt leuk, maar echt nodig wordt het pas als je laten we zeggen 10.000 boeken hebt. Dan is het handig dat je op auteur, titel en onderwerp kunt zoeken.
Hier is de link naar mijn minuscule "bibliotheek":

http://www.librarything.nl/catalog/ORman

Opvallend is dat de meeste titels door mij als eerste aangemeld zijn. Leuk zijn natuurlijk (voor zover aanwezig) de recensies van anderen en de mogelijheid dat je je eigen recensie kunt toevoegen. Ook grappig dat het systeem aangeeft welke andere "bibliothecarissen" de meest vergelijkbare collectie hebben. Die kun je dan bekijken en zelfs een berichtje naar ze sturen.

Maar weer de vraag: wat moeten bibliotheken hiermee? Als ze nog ouderwetse DOS-catalogi zouden hebben zou dit een grote verrijking zijn, maar vergeleken met de Aquabrowser voegt het niet veel meer toe. Ook daarin staan de covers van boeken, de NBD-recensies en je kunt taggen. Ik geloof dat er ook plannen zijn om persoonlijke beoordelingen van lezers toe te voegen. Je kunt dit ook positief opvatten: bibliotheken zijn al zover dat web 2.0 niet meer zoveel toevoegt!

En hier dan de widget (voor zover het lukt)


vrijdag 21 november 2008

Ding 17 Website 2.0 bekijken

Ik had film uitgekozen als onderwerp, maar de directories met websites maken hier geen melding van. Vreemd, want dat lijkt me nou juist een leuke 2.0-toepassing: je favoriete speelfilms op het net zetten met beoordelingen en aanbevelingen en dan weer reacties van anderen daarop. Maar dat is er dus niet.
Toen maar reizen uitgekozen. Niet denderend veel keus en ook geen denderende sites.
Deze is wel aardig:

http://www.epictrip.com/

Maar het verschil met een gewone reissite is niet erg duidelijk. Het enige wat gebruikers eraan toevoegen zijn foto's en profielen van zichzelf. Ik zou van 2.0 een soort digitale Lonely Planet verwachten met per land en stad tips van reizigers (dingen om te bezoeken, hotels, restaurants) en reisverhalen/ervaringen.

Een andere aardige site is world66. Maar ook hier is het weer grotendeels een conventionele website met wat 2.0 franje. De link brengt je naar een leuk onderdeel: je kunt aangeven welke landen je al bezocht hebt en het programma genereert dan een wereldkaart met die landen in rood. Kun je zien hoe (on)bereisd je bent:

http://www.world66.com/myworld66/visitedCountries

Dit plaatje is door mijn websitebouwer gebruikt voor mijn homepage!

dinsdag 18 november 2008

Ding 15 en 16: Podcasts en YouTube

Het begon er op te lijken dat mijn coach moedeloos begon te worden over dit blog. "Goed onderbouwde kritiek, maar is er echt niets positiefs te melden over 2.0?" was haar reactie.
Gelukkig viel die moedeloosheid wel mee, dus ik hoef me niet in te houden.

Podcasts en YouTube. Van het laatste had ik weleens wat gezien. In beide gevallen (ik val in herhaling) weer toepassingen die leuk kunnen zijn voor particulieren. Je abonneren op radiouitzendingen en ze later beluisteren als het jou uitkomt is handiger dan het ouderwetse (laten) opnemen van uitzendingen met cassettebandjes. En video's kunnen leuk zijn om te bekijken en nuttig bij bepaalde actuele zaken.
Maar wat moet de bibliotheek ermee? De voorbeelden van bibliotheken die al podcasts aanbieden vond ik niet erg indrukwekkend. Ja, je kunt een lezing die in de bibliotheek gehouden wordt opnemen en als podcast aanbieden voor degenen die niet konden. Maar voor het overige lijkt het me niet zinvol dat de bibliotheek de zoveelste aanbieder van podcasts wordt. Dat gebeurt al door anderen.
De websitebeheerder kan filmpjes gebruiken voor de eigen website, maar er zelf filmpjes opzetten? Wie zou dat interessant vinden? Opening van Nederland Leest of iets dergelijks?
Als voorbeeld hier de embedcode van een video van de Amerikaanse cabaretière Tina Fey die zo perfect Sarah Palin kon imiteren. Ze kon vaak zelfs letterlijk haar tekst overnemen, zo dom praatte Palin. Gelukkig is ze geen vice-president geworden!


dinsdag 11 november 2008

Ding 13 en 14 Online kantoortoepassingen en IM

Ik heb de introducties van deze onderdelen gelezen en wat achtergrondinformatie bekeken.

Van online kantoortoepassingen zie ik de voordelen niet zo. Je hebt inderdaad allemaal dezelfde versie van de software, maar erg veel problemen leveren oude versies niet op. Je kunt nog steeds WP-bestandjes verzenden omdat ze door Word automatisch geconverteerd worden.
Je kunt op diverse computers werken wordt dan gezegd. Maar dat kunnen we nu ook al: je kunt op elke pc van het netwerk inloggen en zo bij je bestanden komen. Zelfs remote werken is al mogelijk. Dan het "voordeel" van gezamenlijk aan een tekst werken. Dat lijkt me eerder een nachtmerrie: iedereen die in het wilde weg dingen gaat wijzigen. Een tekst kan maar door 1 persoon geschreven worden, daarna kunnen anderen correcties voorstellen waarover dan gezamenlijk beslist moet worden. Zo gaat het bij het notuleren van vergaderingen en dat lijkt me de juiste procedure. Niet dat iedereen zijn persoonlijke kijk inbrengt in zo'n stuk. En je moet niet denken aan de correctiestrijd die tussen twee personen zal ontbranden die het niet met elkaar eens zijn!

Chatten, daar heb ik nooit veel in gezien. Je kunt elkaar persoonlijk spreken of anders opbellen of emailen. Chatten is eigenlijk vooral voor jongeren die uren op afstand met elkaar willen communiceren zonder een torenhoge telefoonrekening te krijgen. Maar als toepassing voor bedrijven? In deze bibliotheek kunnen we elkaar opzoeken, bellen of emailen. Een interne chattoepassing lijkt me nutteloos. En als medium om met het publiek te communiceren en diensten te verlenen? We hebben al een hele poos het Aladinchatten. Dat brengt soms grove reacties van klanten met zich mee en personeel dat van slag raakt. Voor inlichtingenvragen is chatten eigenlijk niet geschikt omdat het teveel tijd vraagt en de klant direct antwoord wil. De makkelijke vragen kunnen ze immers zelf wel vinden met Google. Via Aladin komt het moeilijke binnen. Daarom is het gewone Aladin hiervoor veel beter geschikt, want dat is een soort email waarbij je niet online met de klant te maken hebt en rustig aan een vraag kunt werken.

Tenslotte: ik hoorde van collega's dat naar dit blog verwezen werd vanaf de 23dingen site als voorbeeld van een kritische blogger. Ik dacht dat geen hond deze stukjes las, maar nu moet ik nog op mijn woorden letten ook! Verwachtingen zijn gewekt en daaraan moet ik dus ook gaan voldoen, ineens onkritisch worden kan nu niet meer!