Ding 11 en 12 Wiki

Met Wikipedia werkte ik al regelmatig (o.a. voor Aladin) en met onze eigen wiki's was ik ook bekend. Zo'n bestand waaraan iedereen kan werken vind ik geen al te best concept. Aan een site als Wikipedia werken deskundigen mee, maar ook leken. En leken kunnen de teksten van deskundigen wijzigen. Nu kun je wel zien wie wat gewijzigd heeft, maar daarmee is de deskundigheid van die persoon nog niet vastgesteld. Wikipedia levert dus nogal wat twijfelachtige teksten op. Een tekst waaraan veel mensen geschreven hebben wordt ook warrig en een mengelmoes van verschillende stijlen. En kent veel herhaling.
Daarom gebruikte ik bij Aladin aanvankelijk liever de Encarta WP, maar die is nu niet meer vrij toegankelijk. Een encyclopedie geschreven door deskundigen met een redactie die de bijdragen controleert wekt bij mij meer vertrouwen dan een wikipedia.
Uit onderzoek zou gebleken zijn dat Wikipedia maar iets meer fouten bevat dan de beroemde Britannica maar hoe is dit onderzoek uitgevoerd en wat worden "fouten" genoemd? Wordt een kardinale fout net zo zwaar meegeteld als een verkeerd detail? Afgaand op mijn ervaring is de Britannica stukken beter en diepgaander dan de Wikipedia.

De voorbeelden van bibliotheken met een wiki vond ik niet erg overtuigend. Recensies van boeken en instructies voor het personeel? Die kunnen ook gewoon op de website of intranet gezet worden. Het lijkt me ook niet wenselijk dat elk personeelslid instructies kan aanvullen, dat hoort toch in gezamenlijk overleg te gebeuren en vastgesteld door het management, anders kun je leuke instructies verzinnen (elk uur een rookpauze van 15 minuten bijv).

De site waarin je praktisch aan de slag moest was ook niet denderend, misschien omdat mensen nog niet op elkaar reageren. Het was moeilijk om je blog toe te voegen. Geen enkele uitleg hoe je dat moest doen. Na veel proberen toch eindelijk gelukt.

Ding 10 Delicious

Ik wist hier al wat van omdat we Delicious gebruiken als favorietenpagina voor het inlichtingenwerk. Uitleg was heel redelijk al verwezen de links naar gigantische hoeveelheden informatie. Een handleiding bekeken, gebruik ervan lijkt niet al te moeilijk. Ga het toch maar thuis doen want met Firefox schijnt het handiger te zijn dan met Explorer.
Delicious voor privégebruik kan handig zijn. Favorieten zijn alleen hanteerbaar als je er niet teveel maakt. Met Delicious is veel meer mogelijk.
Maar voor de bibliotheek? Onze inlichtingendelicious gebruik ik niet of nauwelijks. Het probleem van een openbare bibliotheek is dat het aantal onderwerpen waarover vragen gesteld kunnen worden eindeloos is en je dus ook een eindeloos grote selectie van favorieten moet maken. En dat is weer niet werkbaar, niet om te maken en niet om te zoeken. Ter plekke zoeken via Google is dan veel handiger. Een speciale bibliotheek met een aparte collectie (bijv. energie of kunst) zou hier wel gebruik van kunnen maken. Hun favorieten zitten op 1 terrein en zijn dus veel hanteerbaarder.
Verder lijken me de toepassingsmogelijkheden binnen het bibliotheekwerk beperkt. Onze inlichtingendelicious openbaar maken zodat ook het publiek er gebruik van kan maken? Mensen hebben zulke verschillende en gedetailleerde interesses dat ze daar weinig aan hebben.
Als bibliotheek websites gaan taggen? Dat heeft, naast het taggen van al die privépersonen, niet veel zin.
Een collega gaf me wel een goede suggestie voor mijn privégebruik: mijn nieuwe website uitgebreid taggen zodat anderen die via delicious ook kunnen vinden!

Ding 9 Tussentijdse evaluatie

In mijn weblog heb ik me tot nu toe behoorlijk sceptisch opgesteld tov. alle "dingen". Dat valt ook te verwachten van een OR-lid. Niet overal direct achteraan hollen, maar eerst eens kritisch kijken en oordelen.
In mijn opvatting is Bibliotheek 2.0 een hype die over een poosje weer overgewaaid zal zijn. Bibliotheken zitten in een identiteits- en bestaanscrisis. De omvang van het werk neemt steeds meer af en de legitimiteit van het instituut komt ter discussie te staan. Daarom wordt elke strohalm aangegrepen om uit die crisis te komen. Sinds een jaar of twintig hebben bibliotheken alle hoop gevestigd op automatisering en de digitale revolutie. In de negentiger jaren was de verwachting dat bibliotheken zouden uitgroeien tot hét informatiecentrum van de gemeente waar iedereen met vragen naartoe zou komen. Maar internet en Google hebben juist de hele inlichtingenkant van het bibliotheekwerk uitgehold omdat mensen de vragen nu thuis beantwoorden. Inlichtingenwerk kelderde veel sterker dan het uitleenwerk en internet bleek voor bibliotheken veel meer bedreigingen in te houden dan kansen. Daar ging het toekomstperspectief van bibliotheken!
Nu wordt dan weer Web 2.0 aangegrepen als de oplossing, hoewel de verwachtingen veel minder hoog zijn dan destijds, men heeft kennelijk geleerd van de (slechte) ervaringen.

De toepassingen die we tot nu toe hebben behandeld zie ik vooral als privé-applicaties en nauwelijks geschikt voor bedrijven en instellingen. Er zijn tientallen miljoenen weblogs maar de meeste worden alleen gelezen door degene die ze schrijft. Alleen beroemde bloggers hebben een publiek. Het lijkt me daarom niet zinvol als bibliotheek om een weblog bij te houden. Je leest immers ook niet de weblogs van je energiebedrijf of krant! De meeste mensen hebben een chronisch gebrek aan tijd en gaan die echt niet verdoen door het gekeuvel van bibliotheekpersoneel te lezen.
RSS leidt tot een overdosis aan signaleringen en is echt niet efficiënter dan zelf periodiek inloggen op een voor jou belangrijke site. Zelfs voor privégebruik lijkt me het nut twijfelachtig. Wat kunnen bibliotheken met RSS? Een email-abonnement op de nieuwe aanwinsten bestaat al, dus RSS is op dat terrein geen verbetering. Signaleringen voor onze nieuwe activiteiten? Af en toe op de website kijken is net zo handig. Als mensen zich abonneren op een groot aantal RSS'en van vele organisaties krijgen ze een "information overload". Bibliotheken denken dat ze de enigen zijn die hiermee beginnen en dat ze het centrum van de wereld vormen, maar dat zijn ze niet en duizenden organisaties dingen naar de gunst van de burger en consument.
Foto's op je website "flickeren"? Ook weer leuk voor privé-gebruik en verder kan de beheerder van de website van de bieb er zijn voordeel mee doen, maar voor de rest is het niet relevant.

Tot nu toe zie ik dus weinig mogelijkheden voor biblotheken en er zullen hele andere "dingen" uit de kast gehaald moeten worden om mijn mening over Bibliotheek 2.0 te herzien. Dat zullen we aan het einde van de rit zien.

Ding 8 Online plaatjes

De Generator Blog vond ik een onbruikbare website. Allerlei nieuwtjes en rariteiten (de namen van de kinderen van Sarah Palin) maar geen bruikbare opties. Als je iets aanklikte zoals die Chinese films kreeg je alleen een frame op je scherm zonder enige uitleg wat je verder moest doen.

Flickr Toys was beter hoewel ook hier vreemde dingen: zonsopkomst- en ondergangstijden in de VS, wat heeft dit met online plaatjes te maken? Het lijkt erop dat de bouwers van sites zich niet tot hun core business kunnen beperken en er van alles bijslepen.

Met de optie om zelf een filmaffiche te maken ben ik aan de slag gegaan. En hier moet hij dan komen als het goed is:

(Nou dat werd dus links ipv hieronder!)